Op dit moment even alleen over resultaten van maatschappelijke opstellingen, om toch wat meer info te geven voor wie interesse heeft. (Referenties volgen spoedig: ze liggen verspreid). 

Maatschappelijke opstellingen leveren vooral op dat je gevoel krijgt voor hoe zaken samenhangen en geven je inzicht, ook over wat jij kunt doen. Op basis van je inzichten krijgen we vaak ook inspiratie en-of een gevoel van richting. 

• Het inzicht komt veelal tijdens de opstelling. Zo werd in meerdere opstellingen duidelijk wat er nodig is voor het oplossen van een toekomstvraagstuk, en dat probeerden we uit. Als dit klopt dan staat iedereen aan het eind plots heel netjes in een cirkel, wat de hele opstelling niet het geval was. In de opstelling 'Hoe zaaien we de samenleving die we ons wensen?' (Donutfestival- Beltrum 2025) gebeurde dit ook. Daar kwamen drie belangrijke obstakels naar voren: weerstand, frustratie en ontkenning. Aan het eind van de opstelling waren ze getransformeerd en stond plots iedereen om de bodem/grond heen. Het was inzichtenlijk geworden wat niet werkte en wat wel, waardoor de drie obstakels transformeerden.
• Het is niet altijd dat je weet hoe inzichten toe te passen, soms valt het kwartje pas veel later. Zo besefte ik onlangs wat een aantal vrouwen kunnen doen met het inzicht 'iets met dansen' te doen. (Opstellingen over de eigen rol - Leuven 2025) Het betekent volgens mij dat ze aan bewustwording kunnen werken door samen dansend uit te beelden wat er nodig is. De precieze vorm en doelgroep, dat komt als je het proces blijft doen met elkaar.    
• Soms wordt in het gesprek direct na de opstelling al veel duidelijk (NVC-kamp in DK in 2024). Dit was het geval bij mijn tweede maatschappelijke opstelling, over hoe we duurzaamheid kunnen socialiseren. Alles ging mis, precies zoals velen voor de toekomst vrezen. Via de nagesprekken werd duidelijk wat er nodig is als we in de werkelijkheid wel willen slagen. Sinds die opstelling heb ik een gevoel voor wat er nodig is om niet alle hoop voor onze kinderen in de soep te draaien. Het is niet simpel, niet te bewijzen zonder het uit te voeren, maar het klinkt logisch en plausibel. Het is volgens mij belangrijk dat we steeds helderder krijgen wat er nodig is  en dit gaan uitvoeren. (Mocht je dit overdreven of bijgelovig vinden klinken, prima, ik begrijp je. Heb je een beter alternatief? Ik hoor het graag.) 
• In diezelfde opstelling stond hebzucht op een centrale plek. Enkel één representant had ik voor bewustwording/bewustzijn (awareness), en deze was in staat om hebzucht en diens aanhang te transformeren. Die representant had met meer moeten zijn. Werkelijk alles draaide om hebzucht. Technologie hing eraan, vanwege dat het geld daar was en verslaving ook (in de zin van aan consumptie, comfort, energie, technologie en genot-verslaafde samenleving). Natuurrampen hadden geen impact, verontwaardigd geroep van kinderen niet en de gemarginaliseerden van de (mondiale) samenleving en de kinderen werden steeds meer de dupe en kwamen in uitzichtloze posities. Ik vroeg in het nagesprek wat er achter zat bij de representant van hebzucht: gevoelens van eenzaamheid en zinloosheid. Ik had niet eerder de link gelegd dat als we aan duurzaamheid willen werken we ook kunnen werken aan eenzaamheid en gevoelens van zinloosheid bij mensen met geld en macht die een centrale spil spelen in ons huidige systeem.  
• Maar het werk zit ook in de samenleving. Het buitengesloten voelen - ook een vorm van eenzaamheid-, gebrek aan verbondenheid, hoop zoeken en het de weg kwijt zijn (niet meer weten wat te geloven), kwamen naar boven als  oorzaken van de keuze voor autoritair leiderschap in twee opstellingen hierover (NVC-ITT, Beieren, 2025). In contact zijn en erkenning geven voor dieperliggende gevoelens toonden zich het meest effectief om de aantrekking van autocratisch leiderschap te verzwakken.  

De opstellingen geven dus sleutels voor wat we kunnen doen voor hoop en richting. Normaliter bouwen we onze kennis vooral op onze rationele vermogens en hierbij gaat het om luisteren naar gevoel, lichaam en de impulsen die in ons opkomen. Het denken wordt zo veel mogelijk uitgeschakeld, pas na de opstelling is er tijd voor reflectie.  Minder of niet gekleurd door oude - vaak minder innovatieve - denkpatronen lijkt er wijsheid te zitten in wat zich op deze manier aandient.  

Heb je interesse om ook meer inzicht op deze manier te vergaren, voor meer richting voor jouw organisatie, bedrijf of team of voor jezelf, laat me het weten. 

Zelf heb ik - grotendeels op basis van maatschappelijke opstellingen - ideeen en plannen ontwikkeld waar ik nu samenwerkingspartners en financiering voor zoek.